Biri tehditle, biri oligarşiyle, biri terörizmle…

Politika yapıp Türkiye’yi mahvediyorlar. Kalplerindeki tüm sinsilikler suratlarına yansımışken insanlık şeref ve vicdanını ayaklar altına alan yığınların politik ve bürokratik kötülerin ardına düşmelerine asıl neden; adil bir siyasetin olmaması ve sürekli manevra yapan Ak Parti hükümetinin doğruluk yolunda bağımsız, cesur ve kararlılıkla yürümemesidir.

Ak Partinin sekiz yıldır iktidarda bulunmasına rağmen hem içeride hem de dışarıda hala meşruiyet kazanabilme zaafı hak ve adaleti lağvetmiş, yanlışa pirim veren oy zafiyetinden ötürü doğru ile yalanın, iyi ile kötünün arasına sıkışarak tumturaklı dürüst bir siyaseti gerçekleştiremeyerek, batılda hakkı aramanın faturasını debelenerek millete ödetmeye devam etmektedir. Tıpkı namuslu bir kadının ilgi duyan her erkeğe hoşgörü adına mavi boncuk dağıtıp zamanla iffetini kaybetmesine yol açabilecek davranışları gibi kötü amaçlılarla uzlaşma arayışına girerek doğrudan sapması; chp, mhp ve bdp benzeri azgın emellilere can katmıştır. Oysa şeytanın adımlarını takip eden hiçbir güruhla her ne adına olursa olsun pazarlığa ve uzlaşıya kalkışılmamalı, doğru ve vicdanın egemen olacağı bir barışı tavizsiz müdafaa edebilmelidir. Çünkü şeytan ve ortaklarından asla iyi niyet beklenmemelidir…

Bir taraftan ağzını açtığı anda tehditler ve hakaretler savuran Devlet Bahçeli adındaki mafyamsı bir külhanbeyi; bir taraftan ilkeleri mahkûm olmuş ve maskeli varlığıyla milletin köle ve karanlıkta kalmasına gayret eden Kemal Kılıçdaroğlu adındaki statükocu bir kukla; bir taraftan da ülkeyi kana bulayan ve acımadan çocuk-kadın demeden katleden Abdullah Öcalan adındaki bir teröristi muhatap alarak gelecek adına; Ak parti neyin ittifakı ve işbirliğine çabalamaktadır? Oysa Allah, Tevbe Süresi 10. ayette; “Bir mümin hakkında ne ahit tanırlar ne de antlaşma. Çünkü onlar saldırganların kendileridir.” buyurmaktadır.

Zihinleri ve kalpleri iğfal edilmiş söz konusu parti seçmenlerini insaniyette buluşturmanın yolu, hükümetin her şart ve koşulda adil davranmasıyla mümkündür. Ne var ki 8 yıllık hükümetleri boyunca becerememiş, sürekli birilerinin güdümünde varlıklarını sürdürmüşlerdir…

İnsanlık vasfına sahip kişinin inancı ve düşüncesi her ne kadar aykırı olsa da çıkarsız samimi bir sıcaklık ve dürüstlük tüm engelleri aşmaya yeterlidir. Daha yeni vuku bulmuş bir olayı sizlerle paylaşmada yarar görüyorum. Yıldız Teknik Üniversitesinde iki fakülteyi üstün dereceyle aynı anda bitiren kızım, tek bir dersini zaman yetersizliğinden dolayı yaz dönemine bırakmış, ancak söz konusu dersin Yıldız Teknik Üniversitesinin yaz programında bulunmamasından, İstanbul Teknik Üniversitesinden alma mecburiyetinde kalmıştı. Ancak türbanlı olmasından dolayı büyük bir sorunla karşılaşmış ve bayan profesörün türban konusundaki tavizsiz katılığından örtüsünü çıkarmadan derse giremeyeceği kendisine bizzat bildirilmişti. Devreye birçok akademisyen arkadaşım girmesine rağmen hiçbir sonuç alınamamış, söz konusu profesörü razı edebilmenin mümkün olamayacağı, türbanlı bir öğrenciye bugüne kadar geçit vermediği ve vermeyeceğinin tarafıma bildirilmesi üzerine; kendisini cep telefonundan aramış ve yaklaşık 15 dakikalık bir görüşme sonrası doğruda buluşarak, asistanlarına gerekli talimatı vereceğini ve kızımın kendisini görmesini istemişti. Ayrıca ders verdiği müddetçe ilgi ve yardımını esirgememişti. Çünkü o bir insandı. Düşünce ve görüşü ne olursa olsun adaletten sapmamış, aklına ve vicdanına samimi seslenişim yanlıştaki ısrarından vazgeçirmişti.

Ancak muhakeme edebilen insanlar içten, adil ve vicdan sahibidirler. İnsani niteliklerden yoksun ama bedeni insan görünümündeki hilkatteki eşlerlerle barış ve adalet adına anlaşabilmenin imkânsızlığı şeytani fıtrattandır. Gerek ırki gerek dini gerek sosyal gerek siyasi gerekse maddi nedenlerden Müslüman’ı potansiyel bir düşman bellemiş taraflar, amaçlarına ulaşabilmek için her yüze bürünürler. Bu sebeple aldattıkları seçmenleriyle kurumsallaşarak ahkâm kesen chp, mhp ve bdp gibi bozguncularla yan yana gelmek ve bir sorunun çözümlenmesi konusunda tartışmak dahi yönetimlerine meşruiyet kazandırır. Çıkarcı, acımasız ve bencil sömürücülerin yalnızlaştırılmaları millet ve devlet lehine bir diriliş ve kurtuluştur. Onunda denklemi azgın parazitleri aracı olmaktan çıkararak doğrudan seçmenleriyle muhatap olup, değil parti aleyhine, ana ve baba aleyhine dahi olsa adaletle şahitlik etmekle mümkündür. Böylece kendiliğinden tasfiye olacaklarına şüphe yoktur.

Hakka, adalete ve halka hasım olanların toplum tarafından yüceltilip temsilci seçilebilmelerinin sorumlusu; sözde hakkı, adaleti ve halkı savunanların söz ile davranışlarındaki riyakârlıklarıdır. Oportünist bir amaç uğruna halkı parçalarcasına, ayrıştırabilecek ve öldürebilecek derecede düşman kılarcasına birbirlerini bölücülükle ve ihanetle suçlayıp en ağır hakaretleri yapanların hiçbir şey olmamış gibi birbirlerinden ya özür dileyerek ya da bir araya gelerek görüntü vermeleri, insanları güvensizliğe itmekte ve pespaye bir fırsatçı ahlaksızlığa yönelterek dürüst ve samimi siyasetin bitirilmesine neden olmaktadır. Doğru ile yanlışı günlük çıkarlar doğrultusunda yorumlayanlar bertaraf olmaya mahkûmdurlar. Eğer her şey anlık kazanabilme uğruna benliksi bir partizanlık ise, kimin adil ve doğru olduğu kestirilememekte, dolayısıyla laik ve kapitalist temelde iktidarı ele geçirebilme bencilliği halkı kucaklamayı ve egemen kılmayı imkânsızlaşmaktadır.

Şoven bir milliyetçiliği ve kurtçuluğu özümsemeden ve iktidarı paylaşmadan mhp ile uzlaşabilir misin? Vahyi reddedip evrim teorisini kabul etmeden, Kemalizm’i ilke edinmeden, Atatürk’ün kurtarıcı tanrılığını benimsemeden ve oligarşi iktidarlığına boyun eğmeden chp ile işbirliği yapabilir misin? En acımasız katil bdp’ye Doğu Bölgesini teslim etmeden ve pkk’yı muhatap almadan mutabakat sağlayabilir misin? Ancak savaştan kaçabilmek ve akan kanın durdurulabilmesi gerekçesiyle bütün isteklerini yerine getirsen bile yine ahitlerini bozar, bitmek tükenmez nifaksı taleplerinin önüne geçemezsiniz.

“Onlar, kendileriyle antlaşma yaptığın, sonra her defasında hiç çekinmeden ahidlerini bozan kimselerdir.” Enfal. 56

Sözde nefislerden ırak “Milli Görüş” sloganıyla batıllığa karşı hakkı ilke edinen, her şeyi hak ve adalet için yaptığını, benliksi hırs, ihtiras ve makam gözetmediğini vaat ederek ömrünü bu uğurda harcayan Necmettin Erbakan’ın ölümüne bir kulaç kala benliğini daha da galebe çaldırarak birlikte mücadele ettikleri arkadaşlarını İslam düşmanı chp’den yardım almak suretiyle az bir bedelle harcayabildiği dikkate alınırsa; düzenin, imanı kâmil zannedilenleri dahi nasıl bozabildiğini, dolayısıyla böylesi bir iktidar savaşında yaratık hiçbir lidere teslim olunamayacağını ortaya çıkarmaktadır.

Kürtler vicdan sahibi Müslüman ve Türkiyelidirler. Siyonist destekli ateist pkk ya da bdp’nin Kürtleri temsil etmediği, pkk’ya özerklik sağlayabilme peşinde oldukları; acımadan katlettikleri Kürtlerin hak ve özgürlükleri için dertlenmedikleri ve hedeflerinin bağımsız bir pkk devleti kurabilme oldukları aleniyken; nasıl bir diyalogla barış getirebileceği düşünülüyor? Ülkenin zengin ve şöhretli elit sporcularına açık çekler vaat edip önlerine milyarlar dökerken; vatandaşının mal ve can güvenliğini garanti altına alamayarak teröristlerin kanlı ellerine terk edip ve beraberinde yiğit askerlerimize de biçtiğiniz kefen paralarıyla mı huzur ve güveni inşa edeceksiniz? Hani, pkk’nın terör örgütü olduğunu itiraf etmeyen bdp’lilerle masaya oturulmayacaktı? Doğrudan terör örgütüyle değil de bdp ile diyaloga geçtiğini açıklayan Başbakan Erdoğan’ın duruşu apaçık bir manipülasyon değil midir?

Pkk ve temsilcisi bdp’yi palazlandıran ve bölgede egemen kıldıran hükümet ve oturdukları yerde ulumaktan öte hiçbir etkinlik göstermeyen muhalefettir. Pkk ve bdp’nin acımasız şeytanlığını halka anlatamayıp samimi bir kucaklamayı ve adil duruşu başaramayanların Öcalan’a diz çökerek el açmaları, her vatandaşımızın bir utanç kaynağıdır. Canı yanmış tüm halklarca haklı olduğumuz halde hakkımızı müdafaa edemeyen sefil temsilcilerimiz çareyi dün olduğu gibi bugünde teslim olmakta bulmuşlardır. Çünkü onlar için tek amaç, katledilen halkın desteğiyle iktidara gelip saltanat sürmektir. Aslında öldürülen binlerce masum insan ve milletini savunan şehitler umurlarında değildir…

Tüm tartışılmaz hayati değerler etiketlendirilerek ekonomiye endekslendiği bir politikanın varacağı yer; kıyametsi bir felakettir. Aynı anlayışla sekiz yıl önce Irak’ı barbar ABD’ye peşkeş çekip, bugün de pkk ya da bdp ile masaya oturulabiliniyorsa; yarın ne olacağıyla ilgili müneccim olmaya gerek yoktur.

Pkk gibi azılı ve acımasız sürüyü halk desteğinden mahrum edebilecek o kadar çok sıcak gerekçeler bulunmasına rağmen referandumda bile topyekûn mağlup olunması, al birini vur ötekine kabilindendir. Hem pkk’ya destek çıkıp hem de pkk’nın katlettiği bebek ve çocukların ebeveynlerini ziyaret ederek baş sağlığı dileyebilen kravatlı ve rozetli bdp’li teröristlerle neyin tartışması ve uzlaşmasının sağlanabileceğinin şifresi, siyasi ve ekonomik pazarlığın getireceği ganimet beklentisidir. Bdp, bizzat katlettikleri bölge insanların yanında acılarını paylaşma hilesiyle kendilerini aklarken; neden Erdoğan, Kılıçdaroğlu ve Bahçeli bölgede bulunmayıp kirli emellerini deşifre etmediler? İşte o acılı ebeveynlerin Kürt milliyetçiliği adına katillerini baş tacı yapabilmeleri ve arkalarında durabilmelerinin müsebbibi hükümet, muhalefet ve hümanist söylemli işbirlikçi ve vicdansız demokratlardır.

Bir avuç teröristin ve sözde mahkûm bir elebaşının inisiyatifine terk edilen Kürt halkının özgürce oy kullanabilmelerini sağlayamayan ve insani taleplerine karşılık vermeyen hükümet ve muhalefet, suçluların ta kendileridirler. Oturdukları saltanat koltuklarından atıp tutmalarının bedeli Müslüman Kürtleri şeytan pkk’nın kucağına oturtarak tüm Türkiye’yi elem ve kedere boğmuş, böylece millet adına teröristlerle pazarlığa mecbur kalmışlardır.

Adaletsi denge, ancak suçlunun hak ettiği cezaya çarptırılması ve muhataplarının rızası alınmadan affedilmemeleriyle sağlanır. Hiçbir devlet ve siyasi otorite, kendince öngördüğü çıkarları doğrultusunda millete rağmen karar alamaz; insafsız teröristler, vekilleri ve yandaşlarıyla diyaloga giremez.

Filistin Halkı barış ve insaniyet adına terörist ve işgalci İsrail’le her ne kadar defalarca anlaşma yapmış ve uzlaşma adına verdiği tavizlerden dolayı 2004 yılında Yaser Arafat’a Nobel Barış Ödülü kazandırdıysa da Filistin kan ve cesetlerden kurtulamamış; Arafat, İsrail ve ABD’nin baskı ve zaaflarını cezp ettirici vaatlerine yenik düşerek, aynı yılın sonlarına doğru İsrail tarafından zorla tutulduğu binada ölmüştü. Peki, halkın razı olmadığı bütün bu irrasyonel gayretler Filistin ile İsrail arasında bir ateşkesi mi sağladı, yoksa daha vahşi bir süreci mi doğurmuştu? Yaşamı boyunca Filistin Halkının özerkliği için mücadele eden Arafat, 1988 yılında BM Güvenlik Konseyi’nin 242 sayılı kararını kabul edip kahramanlığının nefsini azdırıcı keyfini çıkarmaya başlamasıyla Filistin Halkı’nın haklı davasını teslimiyetçi bir yaşama tercih ederek hezimete uğratmış, doğrudan Filistin Halkı’na yapılmış ama nerede olduğu bilinmeyen milyarlarca dolar bir servet bırakmıştır. Tıpkı milletimizin ilk dönemlerindeki gibi Filistin Halkı açlıktan, barınaksızlıktan ve sağlık imkânsızlıklarından sürünürken; Yaser Arafat’ın Fransa’da yaşayan eşine her ay ödediği 100 bin doların hesabı sorulmamıştı? Çünkü o kurtarıcı bir önderdi ve ne yapsa yeriydi…

“Beden aç olmadıkça harekete gelmez. Tok bedeni ıslah etmeye kalkışmak, soğuk demiri dövmektir ancak!” Hz. Mevlana

Bu sebeple liderleriniz tok olduğu müddetçe rahat ve güvenli koltuklarından nutuk çekmekten başka hiçbir şey yapmazlar. Bilinmelidir ki adil olmayan ve vicdanlara hitap etmeyen her müzakerenin sonu hüsrandır. Dolayısıyla pkk yahut bdp ile yapılan diyalogların sonu tıpkı Filistin-İsrail sonucundan farklı olmayacak; ABD ve İsrail’in Filistinliler aleyhine kurdukları BM tuzağına Türkiye düşmeyecek, Yaser Arafat misali Nobel Barış Ödülü kemiğine de Başbakan Erdoğan atlayamayacaktır…

Herkes bilmelidir ki, gerek dış gerekse iç mihraklar ne kadar çırpınsalar da pkk’ya hak ve özgürlük tanınmayacak, işledikleri suçların cezalarını mutlaka ödeyeceklerdir.

Org. Başbuğ, savcı ve hâkimleri tehdit ediyor…

Bugüne kadar halkı ve seçtiği hükümetleri psikolojik baskı altında tutarak hegemonyalığı altında yöneten Genelkurmay, inançlı-cesur savcı ve hâkimlerin adalet lehine kararlılıklarından fevkalade rahatsız olup, tehdit ve şantajı caydırıcı bir silah olarak kullanmaktan kaçınmamaktadır. Doğrudan katliama yönelik yapılmak istenen kanlı planların üzerine giderek, suçlu üyelerine hak ettikleri cezalara çarptırmak ve ordudan dışlamak yerine; tüm Türkiye’ye meydan okuyarak ya acımasız ihanetleri halkıyla paylaşan TSK’nın şerefli üyelerini ya haklarında dava açıp yargılamaya başlayan yargı üyelerini ya onurlu medya mensuplarını ya da hükümeti hedef alarak, sabırlarının taştığını haykırmak suretiyle hukuk dışı isyanları örtbas edebilmek amacıyla bundan böyle hiçbir ihanetin deşifre edilmemesini, soruşturmaların durdurulmasını ve sürmekte olan davaların da kapatılmasını; salmaya çalıştığı korkuyla önleyebilme çabaları, Türkiye’de egemen olan rejim gerçeğini ortaya koymaktadır.

Hâlbuki iç güvenlikten sorumlu polis teşkilatı, “çürük elma” diye yaftaladıkları Genel Müdürlerinden polisine kadar yasa dışı olaylara karışmış her mensubunu gözaltına alarak yargıya teslim etme erdemliğinde bulunup, içindeki kirlileri adalet ve millet aşkı adına kesinlikle sahiplenmemektedir. Aynı hukuksal saygıyı, adil duruşu ve millet sevgisini göstermekle yükümlü olan Org. Başbuğ, kendi “kurtlu armutlarını” haklayarak yargıya teslim etmek yerine, feryadı basarak hedef şaşırtmaktadır.

Org.Başbuğ’un örtülü suçladığı savcı ve hâkimler, TSK’yi yıpratmaya yönelik kanunsuz ne bir iddia hazırlamış ne de dava açarak bir kastın içinde bulunmuşlardır. Sadece bozguncu hainlerin kurdukları terör örgütleri ve hazırladıkları belgelerin doğruluğunu incelemişler, kanıtsal raporlarla son derece hassas ve ciddi bir araştırmaya koyulup, bütün baskılara rağmen adı geçenleri sorgulamak faziletinde bulunarak, belgelerde yazılı olanlarla karşılaştırmak suretiyle doğruluğuna karar kıldıktan sonra devletin ve halkın bütünlüğü, huzur ve güvenliği adına terörist suçluların hesap vermesinde kararlılık göstermişlerdir.

Hatırlayacağınız üzere ulumalara kulaklarını tıkayan, tehditlere pabuç bırakmayan hukuk ve adalet yanlısı yargı üyelerinden Van savcısı Ferhat Sarıkaya, Şemdinli olaylarından sorumlu tuttuğu eski Genelkurmay Başkanı Yaşar Büyükanıt ve askerler hakkında dava açmış, akabinde despot bir karşılığa uğrayarak, söz konusu suçluların yargılanamayacağı ültimatomuyla önce disiplin cezasına çarptırılmış, sonra görevini kötüye kullanma gerekçesiyle savcılıktan el çektirilip yaşamı boyunca hiçbir kamu kuruluşunda görev yapmama gibi bir zorbalığa mahkûm edilmişti. İşte rejim; nerede hukuk…

Gerek CHP, gerek HSYK, gerek yüksek yargı, gerekse ataist baro ve sendikalar, Genelkurmay’dan icazet almadan adım atmazlar. Aynı dilde konuşur, aynı düşmanda birleşir, aynı hedefe tepki gösterir ve aynı duruşu sergileyerek, ideolojileri doğrultusunda kenetlenirler.

Yetkili üst kurumlarca imzası onaylanan isyancı Albay Dursun Çiçek’in hala ısrarla korunabilmesi ve masum addedilerek görevini sürdürebilmesi, hangi gerekçeyle savunulabilir?

Org. Başbuğ, “Biz bütün bu olayların, bize karşı yapılanların arka planını biliyoruz. Ama birileri gereğini yapar diye susuyoruz, devlet adamı olmanın gereği olarak susuyoruz. Devlete ve hukuka saygımız var ama bunun da bir sınırı var. Eğer bu sınır aşılırsa bildiklerimizi halkla paylaşmaya başlayacağız. Bizim de elimizde pek çok bilgi var. Bunları açıklamak zorunda kalacağız. Biz öyle lafla yapmayız başkaları gibi, somut verileri koyarak yaparız...” açıklamaları, açık bir şantaj ve gözdağıdır. Bugüne kadar belgelerin düzmece ve mensuplarının iftiraya uğradığına dair tek bir şikâyette bulunmuşlar mı, yoksa kanıtları yok edebilmek için panikle evrakların orijinallerini mi imhaya koyulmuşlardır?

Eğer bütün bu darbe hazırlıklarının komplosal bir arka planı var ve Genelkurmay’da susuyor ise; nasıl oluyor da devletin yargısı böylesi bir senaryoda başrol oynuyor? Birilerinin gereğini yapması için sustukları ifadesiyle hükümeti kastediyorsa, neden haftada birkaç kez görüştüğü Başbakan’a hiçbir şey söylemiyor da, medya aracılığıyla şantaja ve tehdide başvuruyor? Şayet bildiği şeyleri doğru varsayarsak, birilerinden mi korkup da sustuğunu ve neden bugüne kadar bekleyip bildiklerini yargı ve halkla paylaşmadığını açıklayabilir mi? Söylediklerini kanıtlayamaz ise; darbecilere arka çıkmaktan, delilleri karartmaktan, yargıyı töhmet altında bırakmaktan, rütbe ve makamını çıkar amaçlı kullanmaktan, hukuk dışı plan ve eylemleri cesaretlendirmekten yargılanmalı ve zaten kalması gereken o kotlukta daha fazla oturmamalıdır!

Hükümeti, yargıyı, şerefli gazetecileri, diktatörlük ve darbe karşıtı halkı TSK’ya karşı bir düşmanmış gibi empoze eden Org. Başbuğ, ya elinde somut ne varsa açıklayacak ya da lafla milletin ordusuyla milleti sindirmekten vazgeçecek…

Org. Başbuğ’un ihanet eden kötü amaçlı kanunsuz general ve subayların üzerine gidilmesini TSK ile özdeşleştirmesi o kadar yıkıcı ve aşındırıcı bir hezeyandır ki, derhal bu söyleminden vazgeçmeli ve TSK’yı gaddar ve hain darbecilerle birlikte anmamalıdır.

Milletimizin resmi veya sivil hiçbir bireyi TSK’ya saldırmaz, güç ve bütünlüğünü acze uğratacak herhangi bir düşünce ve eylemin içinde yer almaz. Ancak aşırı ataist ideolojinin şövalyeleri, irtica ve bölücülük adına milletimizin dini ve etnik kitlelerine öyle düşmanca tavır almışlardır ki sanki “kendi halkını düşman gören bir ordu” görüntüsüyle birlik ve beraberliğimizi doğramışlardır. Bu sebeple Org Başbuğ, TSK ve milletin düşmanını dışarıda değil, tıpkı polis teşkilatındaki gibi içeride arayıp empati yapmalı, hassasiyetle gerçeği aydınlatmaya çalışan yargıya, özgürlük savaşçısı gazetecilere ya da huzur ve güven içinde korkusuzca yaşamak isteyen halkı hedef almayıp, bulunduğu makamın sorumluluğuyla tehditkâr beyanatlardan kaçınmalıdır. Ayrıca suçlular o kadar aleni ki aramasına bile gerek bulunmamakta, yeter ki gölge yapıp yargıyı ve adaleti engellememeye özen göstermelidir. Tabii ki o çetenin ideolojik bir üyesi değilse!

Genelkurmay Başkanı Org. Başbuğ, âdeta ülke cumhuriyetle yönetilmiyormuş gibi totaliter bir diktatör edasıyla TSK’nın değişmeyeceğini vurgulayarak, tıpkı “eski tas eski hamam” misali putperest ideolojiye sahip olmayanlara devlette ve sokakta göz açtırılmayacağını, gerekirse katliamsı darbelerin de mubah sayılabileceğini örtülü bir üslupla ifade edebilmektedir. Kuruluş felsefesi temelinin “Atatürk sevgisi ve ulus devlet” olduğunu, dolaysıyla Türk silahlı Kuvvetlerinin değişmeyeceğini ve değiştirilemeyeceğini üzerine basarak dikte eden Org. Başbuğ, dolaylı olarak milletin hiçbir düşünce, tercih ve iradesinin mevzubahis olmadığını, böylece seçimlerin, meclisin, hükümetin ve canını veren şehitlerin tutsak bir köleden farksız önlerine sunulandan öte hiçbir talep hakları bulunmadığını belirterek, açıkça meydan okumasını sürdürebilmektedir. Hiç kimse ama hiç kimsenin özgür bir anayasanın hayaline kapılmaması uyarısında bulunan Org. Başbuğ, atılacak en ufak bir adımda, her an hazır ve tetikte bekleyen Anıtkabir Tapınak Şövalyelerini karşılarında bulacaklarını itiraf edebilmektedir.

Org. Başbuğ, kükreyerek Türk Ordusunun Muz Cumhuriyetinin bir ordusu olmadığı haklı uyarısını yaparken; sindirmeye çalıştığı Türk milletinin de bir Muz milleti olmadığını hatırlamasını isterim. Bu sebeple orduyu milletten ayrı tutmaya çalışan bir anlayış, ülkemiz aleyhine en tehlikeli anlayıştır…

Neden hiç demokrasi sözcüğünü kullanmadığımı ve bayraktarlığını yaparak insanları kandırmadığımı; ya Allah’ın ve kaderin egemenliğine ya da monarşi veya diktoryaya karşı siyasi literatüre sokulan bir manipülasyon olduğunu düşündünüz mü? Sözde demokrasi anlayışıyla vekilleri, meclisi ve hükümeti seçersiniz ama hükümetin ve devletin başları, bırakın dilediğiniz özgürlükte lehinize kanun yapmalarını, eşlerini dahi çizilen sınırların içine sokamamakta, özel izinlerle kapıyı aralama acziyeti içinde kıvranabilmektedirler. Tıpkı hapishanedeki mahkûmlar gibi! Demokrasi, resmi ideolojilerin ve sistemin otoriter yapısını kamufle edebilmek amacıyla kullanılan bir aldatmacadır. Onun için darbecisi de yandaşı da gerçeklerden habersiz ahmaklarda demokrasiden dem vurur ama demokrasinin nasıl bir düzmece olduğunu araştırıp öğrenmeye kalkışmazlar…

Başbakanın eşi bile bir hastayı ziyaret maksadıyla türbanından dolayı emrindeki hastaneye gidemiyorsa, sokaktaki vatandaşın vay haline. İşte demokrasi, nerede hürriyet!

Dini inançlardan dolayı süre gelen yasakların ve bölücülüğün en radikal uygulayıcısı olan Genelkurmay, Başkanı Org. Başbuğ aracılığıyla Başbakan eşinin GATA’ya alınmamasıyla ilgili yaptığı açıklama; kimi politikacı ve köşe yazarı zavallılarca iyi okunamamış, özrü kabahatinden daha sarsıcı duygudaşlığı alkışa neden olmuştu. Bakın, Org. Başbuğ ne demişti. “Sayın Başbakan’ın eşinin GATA’yı ziyareti konusunda bir şeyler söylenmesi kanaatindeyim. Tabii bu olayda aslında ben baktığım zaman Sayın Başbakan’ın eşi var olayda. Çok sevdiğimiz saydığımız bir sanatkâr Nejat Uygur var. Ki o da bir asker çocuğuymuş. Bir de tabii ki Sayın Nejat Uygur’un eşi var. Şimdi üçü olayın odağında. Açıkça söyleyeyim, bu özel bir durum. Altını çizmemiz lazım. Bu nedenle de bu özel durumlarda olaylara insani boyuttan bakmak doğru olur diye düşünüyorum. Dolayısıyla bu olay, tabii bu kapsamda özel de olduğu için gerçekten insani boyut içeriyor.”

Genelkurmay Başkanın ziyaretin yasaklanmasıyla ilgili elemsi gerekçeleri öylesine ürkütücüydü ki, insanlık dışı skandala Nejat Uygur, eşi ve Başbakan’ın eşi muhatap olduğundan özel bir durum ihtiva ettiğini, bundan dolayı insani boyut içerdiğinden savunulmasının mümkün olmadığını söyleyebilmektedir. Org. Başbuğ’un tamamen materyalist burjuvazi anlayışıyla sosyal statüsü ve gücü olmayan halkı dışlaması ve aşağılaması, yasaktan da daha derin bir sorunu açığa çıkarmıştır. Türkiye’de vahye inanmak ve iman etmenin nasıl bir sınıfa mahkûm edildiğini ortaya koyan bu anlayışla sevgi, barış ve eşit hakları tesis edebilmek mümkün müdür? İşte Atatürkçülük; nerede eşitlik!

Keşke bu olayın yaşanmamasını ifade eden Org. Başbuğ, nasıl bir mantık güdüyor ki olayı özelleştirebilmekte ve genelleştirilmemesinin altını çizerek, milyonlarca şehit ve şehit adayı eşi, anası ve kızının türbanı türban gibi görsel inanç ve ibadet özgürlüklerinin olamayacağı düşüncesiyle insan saymayabilmekte, çağdışı yasakları himaye edebilmektedir. Acaba Başbakan’ın eşi, söz konusu sanatçı ve eşinin üzüntüleri insani boyut içeriyor da, binlerce vatan evladının zulümsel gözyaşı ve ağıtlarının insani hiçbir değeri yok mu? “Adaletsizliği işleyen, çekenden daha sefildir.” Platon

Silahlı Kuvvetlerde subayların yaptığı hataların kişilerle sınırlı kalmadığından ve kişilerin yaptığı hataların kuruma mal edilmesinden sözde dert yanarak, Ekim ayından beri sürekli gündemde olmaktan ve gündemin tepesinde yer almaktan rahatsızlığını dile getiren Org. Başbuğ; acaba bunun tek sorumlusunun suçlulara kol-kanat geren davranışının olduğunu hiç sorguladı mı?

Algıyı oluşturan yargı mı, yoksa yargıyı engellemeye çalışan kendileri mi? Diğer bir anlatımla, Genelkurmay sözcülerinin her platformda söz kondurmayı sindiremediği suçlu mensuplarının yargı tanımaz cesaretlerinin arkasındaki gücün TSK olduğu imajı, otomatikman yanlışların kişisel boyutta kalmayıp kurumsallaşmasına yol açmaktadır. Eğer iddia ettikleri gibi hiyerarşi düzenindeki askeri savcıları bağımsız olsalardı, zaten bu bağışlanamaz hain planlar ne sivil yargıya ne de kamuoyuna akseder, olayların detayı bu kadar büyümeden ve dillenmeden gerekli müdahalede bulunurlardı.

Onun içindir ki özdeki gerçekler, öyle samimiyetsiz ve kabadayısal sözlerle gizlenemez. Verilecek zerrecik taviz, şantaj ve tehditlere boyun eğmek, gelecekteki dehşetin bir motivasyonu olacağını hiç kimse aklından çıkarmamalıdır…

Vicdanının sesini dinleyip adaletle muhakeme edebilen bir Genelkurmay Başkanı ayırıma geçit vermiyor, o emekliye ayrılıp yerine geçen ise, tecridin simgesi haline gelen türbanı, namazı ve imanı tekrar yasaklayıp bölücülük suçu işliyor. İşte Hilmi Özkök ile Yaşar Büyükanıt farkı…

Akıl ve duyguların kilitlendiği ve bir türlü çözülemeyen nokta ise; anayasadaki görevi açık bir şeffaflıkta belli olan Genelkurmay, nasıl oluyor da başka bir devletmiş veya işgal gücüymüş gibi dilediği tasarrufu kendinde görebiliyor ve ideolojisi temelinde yaptırımlara gidebiliyor? Bu durumda Genelkurmay anayasanın üstünde bağımsız bir güç mü, yoksa yetkilerini anayasadan almayan bir işgalci mi?

İşte Genelkurmay; nerede millet, nerede meclis, nerede hükümet ve nerede yargı!

Diktatörlük çığırtkanları o kadar insafsız bir manipülasyonla halkın kanına giriyorlar ki, örneğin Cübbeli Ahmet Hoca’yı CHP’ye peşkeş çeken Fatih Altaylı adlı pornografik gazeteci özenle seçilerek, bir devlet memurunun şantaj ve tehdidinin borazanlığını yapabilmektedir. Haçlı General Çetin Doğan’ın ifadesiyle; o, darbecilerin sadık bir köpeği mi? Şükürler olsun ki onurlu, cesur ve dürüst gazetecilerimiz var da, ihanetleri bir bir öğrenebiliyoruz. Yine şükürler olsun ki HSYK’da bakan ve müsteşarın söz hakkı var da, hainleri yargılayan şerefli ve adil savcı ve hâkimlerimize dokunulamıyor.

Cuntanın sadık köpeği Fatih Altaylı, Org. Başbuğ’un sözlerini bir tanrı buyruğuymuş gibi milletimize duyurarak korkutmaya çalışıyor ve güya Silahlı Kuvvetlerine sistematik düşmanlık besleyen gruplar olduğu gerekçesiyle ciddi kaygıları bulunduğunu ileri sürebiliyor. Suçluların masum, adalet arayanların suçlu olduğu bir ülkede bizleri nelerin beklediğini tahmin etmek zor olmasa gerek. O, gazeteci kartvizitiyle darbecilerin sözcülüğünü yapan kışkırtıcı bir ajan ve halkın sevip itibar ettiği hocaları derebeyi odaklarına pazarlayan bir riyakardır.

Sözde siyasi parti kimliği taşıyan CHP ve MHP’nin Org. Başbuğ’un tartışılmaz şantaj ve tehdidine kulak verilmesi gerekliliğini vurgulayarak, feryadın herkesçe duyulmasına ihtar çekmeleri, onların kimler adına ve ne amaçla politika güttüklerini ortaya koymaktadır. Zaten CHP’nin siyasette var olma amacı Anıtkabir Tapınak Şövalyelerine meşruiyet kazandırmak, siyasi arenada sözcülüğünü yapmak ve zenginleşmek değil midir? Tek amaçları İslam’ı laikleştirerek tamamen etkisiz kılmak, Kürtleri yok etmek, adil bir düzenin kurulmasına set olmak ve modernlik adına Türkiye’yi putperestleştirip cinselleştirmektir.

Ya MHP? Allah-Bismillah çeken o ülkücüler, nasıl oluyor da darbeci cuntanın sağ fraksiyonu Devlet Bahçeli ve ekibini destekleyebiliyor? Artık CHP’leşen bir MHP’yi nasıl hazmedebiliyorlar? Canlarını feda etmelerine, yıllarca işkenceler altında hapis yatmalarına neden olan davalarını müdafaa etmelerinden dolayı darbecilerin ağır zulümlerine maruz kalmadılar mı? Peki, şimdi ne değişti? Yoksa Allah-Bismillah’ı bırakıp uluyan kurtlar mı dönüştüler?

“İnsanoğlu ne kadar akılsız ve ahmak” başlıklı yazımda Bahçeli yönetimindeki MHP gerçeklerinden bahsettiğimden uluyan kurtlardan o kadar küfürlü tepkiler aldım ki, nerede o eski imanlı ülkücüler sorgusu içinde kendilerini anmaktan duramadım. Ergenekon terör örgütünün kurucularından, Deniz Kuvvetlerindeki isyanın senaristi, yöneticisi, başkanı ve askerlerin rotasını çizen azılı haçlı ve terörist başı Doğu Perinçek’in işbirlikçisi Aziz Nesin’in Müslümanların kutsal kitabı Kur’an’ı aşağılayıp ülkemizi kan gölüne çevirme girişimiyle ilgili duruşumdan dolayı şahsıma en çok destek veren ülkücülerin yanı sıra merhum Alpaslan Türkeş’in bizzat arayarak, “büyük bir faciayı engelledin, tebrik ederim” sözlerini unutmadım ve aradan 17 yıl gibi uzun bir zaman geçmesine rağmen ilk defa açıklamakta hiçbir mahsur görmüyorum. Çünkü ülkücülerin manevi değerlerini biçen bir Bahçeli yönetiminin korkunç tehlikesine dikkat çekerek, samimi ülkücü kardeşlerimi uyarmayı ve daha fazla tahrip olmadan gerekli önlemleri almalarını yeğledim.

Artık öyle evrimleştiler ki, birkaç yıl önce haberleri izlerken, Devlet Bahçeli’nin sanırım Sakarya’da bir ilçeyi ziyaret ettiği sırada karşılama komitesinde bulunan bir MHP’li, kurt gibi ulumaya başlamış, bunun üzerine Bahçeli hiddetlenerek, derhal ocaktan atılma emrini vermişti. Bu ilkel ve hayvani ilhamın medyanın gözü önünde cereyan ettiğinden mi Bahçeli tepki göstermişti, bilemiyorum. Ancak manevi değerleri kuvvetli ülkücülerin ne hale dönüştükleri fevkalade düşündürücüydü.

Herkes kendi evini temizlerse sokaklar emin ve güler yüzlü erdemli insanlarla dolar…

Bu sebeple Genelkurmay Başkanı Org. İlker Başbuğ, önce emrindeki kurumun kurtlu armutlarını temizleyip TSK’yı daha fazla yıpratmasın, ondan sonra çekinceleri var ise serzenişleri haklı görülsün.

En tehlikeli insan, boş insandır. Çünkü şeytan, boş insana musallat olur. Özellikle Deniz Kuvvetlerindeki putperest subaylar görevlerini yerine getirecek bir ortam bulamadıklarından mı, halk ve hükümet aleyhine olabilecek tüm planların içinde yer alabilmektedirler? Nasıl oluyor da APO dostu ve millet düşmanı Doğu Perinçek adlı bir terörist; Deniz Kuvvetlerine sızarak Karargâh Evlerinin başkanı olabiliyor, millete hizmet için orduya katılan evlatlarımızı uyuşturucu ve sekse müptela edebiliyor, rütbe vaadiyle kandırıp ihanetsel emellerinin tetikçiliğine azmedebiliyor, kurduğu şantaj yapılanmasıyla boyun eğmeyenlerin zaaflarını ve eşlerini ortaya dökebiliyor? O teğmenlerin ebeveynleri; çocukları dine, vatana ve millete silah çeksin diye mi orduya gönderdiler?

Acaba Türkiye’nin tek söz sahibi Genelkurmay’a haksız bir suçlama, eleştiri ve yargıda bulunabilecek bir babayiğit mi var ki, iddia ettikleri haksız ve insafsız bir saldırı veya karalamanın gerçekçiliği olabilsin!

“Adaletin kuvvetli, kuvvetlinin de adil olması gerekir.” Pascal